'40 puppies in twee weken' (17-5-2009)

LikaHet blijft dweilen met de kraan open in het asiel in Sesimbra, Portugal. Er komen veel nieuwe honden binnen en er worden er veel minder geadopteerd. Vrijwilliger Agustin houdt ons op de hoogte van de situatie.

Lika 2"In de afgelopen twee weken hebben we er bijna 40 puppies bij gekregen, in de leeftijd van drie weken tot drie maanden. De jongste moeten we de fles geven, want hun moeder leeft niet meer. Ze werd aangereden toen ze op zoek was naar eten.

De moeder en de puppies waren vlakbij een treinstation gedumpt. Iemand zag dat de moeder een plekje in de bosjes zocht om daar te sterven, zo dicht mogelijk bij de kleintjes.

De oudste puppies zijn drie maanden. We moeten zo snel mogelijk een thuis voor ze vinden, voor ze te groot zijn.

Een andere hond die nu in het asiel zit, is Silverio. Hij werd vlakbij Lagoa de Albufeira gevonden, terwijl hij een korte ketting meesleepte. Hij was sterk vermagerd en had zweren op zijn onderrug. Helaas is het niet de eerste keer dat we een dier zo aantreffen. Om de één of andere reden ketenen sommige 'mensen' in Portugal hun hond 24 uur per dag vast aan een ketting van niet langer dan één tot anderhalve meter.

De arme dieren kunnen niet anders dan 'zitten'. Ze krijgen geen enkele beweging. Ze zitten of in de regen of in de brandende zon, met als gevolg een dramatische gezondheid. Silverio is nog jong, sterk en heeft een enorme wil om te leven, dus hij gaat snel vooruit. Hij is tien kilo aangekomen sinds hij drie weken geleden in het asiel aankwam. Het is een prachtige hond!

Orlando werd door zijn 'familie' naar het asiel gebracht. Die wilde hem niet meer, omdat hij een huidziekte had. Typisch... veel mensen wachten net zo lang tot hun dieren doodziek zijn en laten ze dan in de steek. Alsof de hond erom gevraagd heeft om ziek te worden. Orlando heeft nu een ernstige huidziekte, maar wel één die heel goed te behandelen was als ze er op tijd bij waren geweest. Maar als je er niets aan doet wordt het alleen maar erger en ziet de hond er uiteindelijk uit als een personage uit een horrorfilm. Die arme Orlando was bijna zijn hele vacht kwijt en zijn huid was zo fragiel dat het bloed uit zijn poriën kwam als je er op drukte. Ik heb het zelf gezien toen ik hem na zijn eerste behandeling ophaalde bij de dierenarts. Als je zijn voorpoten vastpakte, 'zweette' hij bloed. Verschrikkelijk gewoon. Nu, een paar weken later, is Orlando een blije en aanhankelijke hond. Zijn vacht is weer bijna helemaal aangegroeid!

Dit is het verhaal van Rex: hij heeft nooit echt een thuis gehad. Sinds hij klein was leefde hij op een bedrijventerrein. Hij had daar zijn hondenhok en kon vrij rondlopen. Mensen in de buurt gaven hem te eten, dus ook daar ontbrak het Rex niet aan. Maar daar bleef het ook bij: geen vaccinaties, geen ontwormingskuur en ook niks tegen de muggen en vlooien. Op een gegeven moment werd hij allergisch voor vlooien en krapte hij zijn huid helemaal stuk. Maar in plaats van hem te laten behandelen, besloten de mensen die 'verantwoordelijk' voor Rex waren dat ze hem niet meer op het terrein wilden hebben. Tsja, hij was geen schattig jong hondje meer en dus brachten ze hem naar het asiel, bij ons. Het behandelen van een vlooienallergie is niet moeilijk (met een beetje goede wil hadden ze het zelf kunnen doen), maar heeft even tijd nodig. Om de vlooien te verwijderen, heb je goede druppels nodig. De dierenarts schreef ook antibiotica voor. Daarnaast krijgt hij speciaal voer en dat is best duur, aangezien Rex een grote hond is.

Het gaat nu een klein beetje beter met hem. Zijn haren groeien langzamerhand weer aan. Het droevige is dat Rex inmiddels een oude hond is en daardoor is zijn kans om geadopteerd te worden heel erg klein. Er zijn wel eens oude honden geadopteerd, maar de meeste mensen willen een puppie. Dus waarschijnlijk zal Rex tot zijn dood bij ons blijven. Wij proberen zijn leven hier zo aangenaam mogelijk te maken, met eten, wandelingen, vaccinaties, een hondenhok en liefde. Het is een hele lieve hond.

Nuxa werd op straat gevonden, aangereden door een auto. De chauffeur was niet gestopt en Nuxa had haar heup gebroken. Ze bleek ook nog zwanger te zijn en omdat er al zoveel puppies onder embarmelijke omstandigheden op straat leven, besloten we haar te opereren en meteen te steriliseren. Uiteraard is ze ook aan haar heup geopereerd. Ze is nog steeds bij de dierenarts om van haar operatie bij te komen. Een heupfracteur is gecompliceerd, dus ze zal nog een tijdje moeten revalideren. Ik heb goede hoop dat we een adoptiegezin voor haar vinden. Ze is klein en nog jong.

Dan wat goed nieuws: enkele honden hebben een nieuw thuis gevonden! Astrid is geadopteerd. Toen we haar vonden, hinkte ze. Een operatie was te riskant; ze zou verlamd kunnen raken aan haar poot. Ze zal dus haar hele leven mank blijven, maar gelukkig niet heel erg. Ze rent en heeft geen pijn. En... Faustinaiemand heeft haar opgehaald. Een hele aardige oudere man die het niet erg vindt dat ze mank is.
Faustina, de schitterende husky met felblauwe ogen die bij ons binnenkwam als een skelet, is behandeld aan hartworm. Als ze weer is aangesterkt, moet ze nog gesteriliseerd worden en daarna krijgt ze waarschijnlijk ook een nieuw thuis. Een familie die al twee honden van ons heeft geadopteerd.

Vlakbij het asiel hebben we een paar adoptiebazaars gehouden. Meestal worden er dan alleen puppies opgehaald, maar dit keer zijn er ook enkele volwassen honden geadopteerd.

We hebben ook voer ingezameld. In de weekeinden zijn we bij de ingang van supermarkten gaan staan om Stichting Bianca te promoten. We hebben folders uitgedeeld en uitgelegd dat we voer nodig hebben. Mensen die boodschappen doen, nemen dan één of twee zakken honden- of kattenvoer voor ons mee. Maar natuurlijk was dat voer er al weer snel doorheen.

Door de verkoop van onder meer t-shirts en sleutelhangers is er geld ingezameld voor vaccinaties en sterilisaties. We gaan binnenkort proberen om een kolonie straatkatten in de haven van Sesimbra te steriliseren."

Verslag Augustin 25-01-2009

De Dutchypuppy Foundation steunt het werk van Stichting Bianca in Sesimbra. Om onder andere een kliniek te realiseren, hebben wij jouw steun nodig. Wil je ons helpen om de dieren daar te helpen, stort je bijdrage dan op giro 5012 te Amsterdam o.v.v Portugal.   

Lees hier meer over het project in Sesimbra

vriend worden
Het verhaal van Tibbs