Bezoek aan Portugal met Edith Bosch: deel 2 (11-12-2008)

kooiGisteren meldden we al dat Dutchypuppy een nieuw project in Portugal gaat steunen. Vandaag het verslag van dag twee. Een dag waarop ambassadeur Edith Bosch hard aan de slag kan en we zien wat 'adoptiedag' voor vereniging Bianca inhoudt. Die betreffende dag betekende helaas niet veel goeds...

Dag 2

Aan het werk!
hokVandaag een dag om de handen uit de mouwen te steken! Er moet een nieuw hok gebouwd worden en de materialen moeten het terrein opgesleept. Dan blijkt het reuze handig om er een Olympische judoka bij te hebben, want Edith blijkt beresterk. Daarnaast moet er hoognodig schoongemaakt worden en met de honden worden gelopen. Elke dag wordt er gewisseld met de honden die aan de ketting zitten op het terrein. Niet alle honden kunnen loslopen, want dat zou grote roedelproblemen geven met zoveel viervoeters op zo'n kleine ruimte. Ook kunnen niet alle honden een huisje krijgen, want ook die ruimte is er niet. Als de zon schijnt is dat geen probleem, maar in de maanden dat het dagenlang regent worden veel van de honden ziek. Met de honden die wel een huisje hebben en aan de ketting zitten, wordt geprobeerd twee keer per dag te wandelen. Maar het aantal vrijwilligers is beperkt voor vereniging Bianca, net als het voer en de financiën. Wekelijks gaat er met zoveel honden meer dan 200 kilo voer doorheen, zonder donaties van bedrijven of winkels die hun 'oude' voer willen schenken. Gelukkig zijn er particulieren die zich het lot van de honden aantrekken en soms een zak brokken komen brengen. 

edith mimosa2'Pitbull' Mimosa
Pas vandaag valt me een klein zwart hondje op dat bedelt om aandacht. Edith staat met haar te kroelen. Het blijkt een poedel met gecoupeerde oren en staart: Mimosa. Haar vorige baasjes hebben dat blijkbaar gewoon thuis gedaan, waarschijnlijk om haar meer op een pitbull te laten lijken. Ze is doodsbang als ik haar benader, want ze weet niet of ik haar wil slaan of aaien. Mimosa’s angst is niet voor niets, ze is zo vaak op haar neus geslagen dat alle vacht weg is. Agustin, een vrijwilliger die elk weekend helpt in het asiel, legt ons uit dat dit voor Portugezen heel gewoon is. “Elke zaterdag is het adoptiedag. Pas geleden kwam hier een man die een hond wilde adopteren die daar op dit moment niet aan toe is. Het maakte hem niet uit, hij wilde hem als waakhond aan de ketting. Hij vertelde dat hij de hond minstens een week geen eten zou geven en daarna eens goed in elkaar zou trappen, dan zou die echt wel luisteren. Met zijn andere honden werkte die tactiek ook prima. Dat iemand zo over honden denkt is al erg, maar dat hij daarmee denkt ook nog een hond mee te krijgen, zegt genoeg over de denkwijze van de Portugezen."

Vrijwilligers
Ana, Agustin, GosiaNiet alleen Agustin helpt elk weekend, ook zijn vrouw Gosia is in het asiel te vinden. Ze staat vandaag de mensen te woord die een hondje willen adopteren. De pups staan duidelijk het meeste in de belangstelling. Ana geeft haar honden niet zomaar mee, ze wil zeker weten dat ze een goed thuis krijgen. Twee pups, een boxer en het kleine gillende hondje van de eerste dag vinden een nieuw thuis. Super! Zou je denken...

'4 out, 15 in'
Want ondertussen wordt er een husky teruggebracht die drie maanden geleden werd geadopteerd. Edith informeert waarom de mensen hem terugbrengen. Hij blaft en dat vinden ze toch vervelend. We balen met Ana mee om deze reden van niets.
geadopteerde pupHet blijkt een slechte dag voor het asiel want samen met de pups die Ana en Edith gister ophaalden, komen er 15 honden bij in het asiel, voornamelijk jonkies. Dat het terrein veel te klein is voor zoveel honden is dan ook niet vreemd. Agustin legt uit dat ze de honden met de minste kansen niet laten inslapen. Niet alleen omdat ze dat zelf niet willen, maar ook omdat de dierenartsen hier niet aan mee willen werken. “Pas vond ik een aangereden hond langs de weg. Bij de dierenarts bleek er niets meer voor hem te doen te zijn, maar hij wilde hem niet in laten slapen. De hond moest zelf sterven, terwijl hij zonder hulp nog wel drie weken kon creperen van de pijn. Uiteindelijk heb ik een andere dierenarts gevonden die hem wel uit zijn lijden wilde verlossen.”
 

Een nieuwe kliniek?
buiten asielDat is een van de redenen dat Ana en haar team hopen eens een eigen kliniek te kunnen realiseren, waar dierenartsen uit Europa kunnen assisteren. De huidige burgemeester van Sesimbra heeft toegezegd een nieuw asiel te zullen betalen, waar misschien ook een kliniek kan komen en een ruimte waar mensen voorgelicht kunnen worden over het hebben en de verzorging van een hond. Maar vereniging Bianca moet zelf de inrichting van het nieuwe asiel financieren, wat absoluut niet zal lukken zonder hulp van buitenaf. En de burgemeester moet eerst nog herkozen worden volgend jaar. Verloopt het niet zo, dan is het weer afwachten wat er gebeurt. En dat er onverwachte dingen gebeuren in Portugal blijkt diezelfde nacht...

Wil je de foto's vergroten? Klik er dan op voor een vergroting.

Morgen het verslag van de laatste dag in Portugal. Dit weekend is de reportage te zien op deze website. Wil jij helpen om dit asiel en vereniging Bianca een toekomst te geven waarin structureel iets aan de problemen kan worden gedaan? Stort dan nu je donatie op giro 5012 van Dutchypuppy te Amsterdam, o.v.v. Portugal.

vriend worden
Het verhaal van Tibbs