Catshelter in Marmaris, Turkije (6-8-2008)

Deze week wil Dutchykitten graag Jeanne Thirkill in het zonnetje zetten. Al sinds 1993 vangt Jeanne kansloze straatkatten op in haar Catshelter in Marmaris, Turkije. Verscholen achter een grote berg biedt de catshelter momenteel een veilig plekje aan 250 katten, 3 honden en een ezel. Hieronder het relaas van Jeanne en haar katten.

De kattenopvang van Jeanne begon klein, maar groeide snel. Helaas zijn de omstandigheden waarin de dieren en Jeanne zich bevinden best primitief. Er is geen electriciteit of stromend water, alleen een dieselgenerator. De generator is al oud en kan alleen worden ingezet in noodgevallen. Met hulp van vrijwilligers uit onder andere Duitsland, Engeland en Nederland zijn er onder begeleiding van Jeannie rond een groot gedeelte van het terrein hekken geplaatst. Ook zijn er kattenverblijven gerealiseerd waar de katten kunnen schuilen tegen wind, regen en zon. Buiten is een zeer grote ren waar de katten kunnen hollen, spelen of luieren. Ook kent de kattenopvang een quarantaineruimte waar nieuwe dieren bij binnenkomst eerst worden ondergebracht om uitbraak van eventuele ziekten te voorkomen, en sinds kort is er zelfs een kleine ziekenboeg.

 
De dieren zijn dankbaar voor alles: een aai over hun bol, een hand brokjes en een beschutte slaapplaats. Het leven van Jeannie is niet makkelijk en kent weinig tot geen luxe. Jeannie stelt haar leven volledig in het teken van haar dieren, ze doet wat ze kan met weinig middelen, soms tegen de verdrukking in. Jeannie en haar dieren leven van giften en het is zeer zeker geen vetpot. Toch is zij bijna altijd vrolijk en positief. De dieren zien er goed en gezond uit. In de zomermaanden wordt haar team versterkt met vrijwilligers uit diverse landen die naar Marmaris komen om haar te helpen met haar werk. Ze proberen geld op te halen op de markt van Marmaris, geven voorlichting aan toeristen, helpen mee met sterilisatie/castratie acties en helpen natuurlijk zoveel mogelijk mee in de opvang. Sommige vrijwilligers bieden een kat uit de opvang een warm mandje in Nederland of een ander land.

Helaas heeft een groot aantal katten een triest verleden. Dit kan variëren van geamputeerde pootjes door mishandeling tot trauma’s van wat de beesten hebben meegemaakt. Jeannie doet alles wat ze kan om dit leed te verzachten. Ook de lokale bevolking kent de opvang; soms positief en soms negatief. Sommige mensen dumpen hun dieren voor de deur van de opvang. Andere mensen helpen, werken en/of denken juist mee. Helaas bestaat in Turkije op sommige plaatsen het bijgeloof dat het inademen van katten- of hondenharen de dood tot gevolg kan hebben. Het laten steriliseren en castreren van katten gebeurt nauwelijks. Door middel van voorlichting probeert Jeannie hier verandering in te brengen.

 
Jeannie zorgt naast de dieren in de opvang ook voor de zwerfkatten (en honden) die zich rond de hotels in Marmaris ophouden.Zij voert deze katten bij tijdens én na het toeristenseizoen (het is opvallend hoeveel Nederlandse toeristen met een pak kattenbrokjes in hun tas lopen!).

Natuurlijk probeert Jeannie de zwerfkattenpopulatie terug te dringen door sterilisatie- en castratie acties. Dit laatste is eigenlijk de enige oplossing voor het probleem van zwerfdieren.

Jeannie heeft hard gewerkt aan een goede verstandhouding met de lokale overheid en de hoteliers. De burgemeester draagt de dieren en Jeannie een redelijk warm hart toe. Zo heeft hij voor haar grote watertanks geregeld die regelmatig door de brandweer worden gevuld. Ook laat de burgemeester regelmatig diesel leveren voor de generator. Overigens is er in veel Zuid Europese landen wel een Zwerfdierenbeleid maar wordt dit niet toegepast door desinteresse van de lokale overheid/betrokken personen. Een aantal hoteliers ziet Jeannie graag komen omdat zij met hen samenwerkt om de zwerfkattenpopulatie terug te dringen. Andere hoteliers stellen zich agressief op en proberen het probleem op hun manier, door het strooien van gif, te voorkomen. Met dit soort mensen probeert Jeannie toch afspraken te maken zodat dierenleed voorkomen kan worden.
 
De zwaarste maanden voor Jeannie zijn oktober tot april. Er zijn dan bijna geen toeristen meer en geld voor voedsel is dan bijna altijd een probleem. Helaas mag er in Turkije geen kattenvoer vanuit het buitenland worden ingevoerd. Momenteel proberen de vrijwilligers geld bij elkaar te krijgen om de omheining af te maken zodat de katten niet meer kunnen ontsnappen. De kosten hiervoor zijn niet mis. Daarnaast proberen de vrijwilligers om Jeannie en de dieren de wintermaanden door te krijgen door het sturen van bijdragen die met bijvoorbeeld rommelmarkten worden verdiend. 

Jeannie’s droom is het drastisch terugbrengen van de zwerfkattenpopulatie d.m.v. de TNR methode (trap-neuter-release) zodat ook het aantal katten in de opvang daalt en hier uiteindelijk alleen nog de echte “kneuzen en deuken” worden opgevangen. Aan het realiseren van deze droom wordt momenteel hard aan gewerkt. We willen proberen het aantal sterilisatie- castratie acties op te voeren zodat de zwerfkattenpopulatie sneller zal dalen. Hierbij is alle mogelijke hulp zeer welkom. Wie meer wil weten over Jeannie en haar opvang of wie een bijdrage wil leveren aan de kattenopvang in Marmaris, kan via e-mail contact opnemen met Daniëla op danielak@kabelfoon.nl.

vriend worden
Het verhaal van Tibbs