Het leven van een galgo in Spanje (21-1-2011)

KiteEen mooie vakantiedag mondde voor Annette uit in een ware nachtmerrie, toen ze erachter kwam hoe er in Spanje wordt omgegaan met galgo’s.

ContainerAnnette: “Ik ga graag op vakantie naar Andalusië in Spanje. Ik heb daar vrienden wonen en mijn grote passie het Spaanse Paard, Pura Raza Espagnola, zorgt voor veel bezoekjes aan fokkers en ritten te paard door het prachtige land.

Ook deze zomer was ik in Andalusië, te paard over de campo was mij een zeecontainer opgevallen naast een bunker. De bunker was met wat oude beddenspiralen omheind. Het was warm, rond de 40 graden, al waaide het wel goed zo in die eerste heuvels vanaf de kust.

Een prachtig uitzicht over de zee in de verte. Een prachtige vakantiedag... Toch vertrouwde ik het niet helemaal. Ik ging op een boomstronk staan en keek door een soort gleuf de container in. En ging werkelijk door de grond.

Ik zag allerlei hondenogen bang naar me opkijken. Ze gaven geen kik, geen geluid, geen blijdschap, geen gekras. Over de omheining gekropen kreeg ik de container met veel moeite open. Uit de bloedhete container kwamen vier galgo’s. Zeer mager, met wonden, met vuil en maden op hun lijf.

Ze waren bijna gestoofd, totaal groggy liepen ze er uit. Alle honden waren doodsbang, op één na. Nadat ik ze water had gegeven, stond ik in dubio wat te doen. Ik heb de omheining opengezet zodat ze de campo opkonden om ergens in de schaduw te gaan.

In de bunker beneden in de drek zaten nog twee honden aan een touw. Die jammerden wel. Ik kon niet bij ze komen.

De volgende dag ben ik er weer vroeg naar toe gegaan met voer, water en bakken en trof de honden weer opgesloten aan. Ik heb ze te eten gegeven en de ruimte gegeven. Dit heb ik een aantal dagen zo gedaan.

Totdat er nog maar één galgo lag te smoren in de container. Deze galgo had wat reserves en was het minst schuw. We konden het  niet over ons hart verkrijgen om hem weer in de container te laten opsluiten. Hij was zo aanhankelijk en blij om ons te zien. We hebben deze galgo meegenomen en zijn met hem naar de dierenarts in het dichtsbijzijnde stadje gegaan.

Hij was ernstig ziek, zat onder de vlooien en teken en had bloedarmoede. We hadden hem graag naar Nederland willen meenemen, maar omdat hij ernstig ziek was moest hij zich rustig houden. Hartwormbehandeling!

Kite2Goede vrienden van ons in Spanje hebben hem geadopteerd. Kite heeft het nu goed. Hij is ontzettend lief en trouw. Ongelofelijk dat een ernstig verwaarloosd dier zo lief en trouw aan een mens kan zijn.

De dierenarts heeft mij geholpen om naar de Guardia Civil te gaan zodat ze polshoogte konden nemen. We hebben er een officiële zaak van gemaakt. Maar tot op heden heeft de persoon die dit op zijn geweten heeft alleen een waarschuwing gekregen.

Er is me verteld dat het in Spanje normaal wordt gevonden dat de jagers, galguerros, galgo’s verwaarlozen en mishandelen. Een paar keer per jaar mogen ze uitgehongerd mee op jacht.

En na het jachtseizoen, in januari/februari, worden ze opgehangen aan een boom. Vaak laag bij de grond, zodat ze ‘pianospelend’ langzaam sterven.

Zo’n 6000 honden komen per jaar op die manier aan hun eind. Ik kon mijn oren niet geloven. Dat dit in een Europees land allemaal straffeloos kan. Ik zou hier zo graag wat aan willen doen. Maar wat?

Ik hoop dat ik mensen met mijn verhaal kan activeren om Spanjaarden te bewegen anders met honden om te gaan. Want niet alleen de galgo's hebben het zwaar, maar ook veel andere honden in Spanje.”

vriend worden
Het verhaal van Tibbs