Het leven van een Surinaamse hond (20-5-2008)

Zwerver in SurinameZe zijn dun, zien er slecht uit, lopen vaak mank, hebben overal wondjes en zitten onder de vlooien, teken en schurft. Ook in Suriname gaat het leven van een hond helaas niet over rozen.

Kirstin Kuijpers woont voor haar studie tijdelijk in Suriname. In onderstaand verslag vertelt ze hoe de bevolking daar met dieren omgaat.

Surinaamse zwerfhond op een parkeerplaats"De bevolking van Suriname is doorgaans helemaal niet agressief. Het is juist een vredelievend volk, waar alle soorten geloven naast elkaar leven en de spreuk "hoe meer zielen, hoe meer vreugde" hoogtij viert.

Hun gedrag jegens dieren is meer geboren uit onwetendheid. Dieren zijn een gebruiksvoorwerp. Honden fungeren als alarmsysteem en wanneer dit alarmsysteem niet meer goed functioneert, kan hij een knal krijgen of wordt hij weggegooid. Het feit dat honden gevoel hebben dringt bij deze mensen niet door.

Er vinden regelmatig discussies plaats tussen de Nederlanders en de Surinamers in Suriname. De meeste Nederlanders zien hun hond als deel van het gezin, hij hoort erbij en wanneer de hond overlijdt is men in de rouw. Surinamers vinden honden niet belangrijk en begrijpen niet hoe Nederlanders een band kunnen opbouwen met een hond.

De zwerfhonden zijn niet weg te denken uit het straatbeeld van Suriname. En dan niet alleen in Paramaribo. Maar juist in de buitenwijken van Suriname (Albina, Nickerie, Galibi, etc. en de nogal primitieve dorpjes van Suriname) is het nog ernstiger.

Hond zijn in Suriname heeft enkele kenmerken:
1. Honden in Suriname zijn in de meeste gevallen dun, zien er slecht uit, lopen vaak mank, hebben overal wondjes en zitten onder de vlooien, teken en schurft.

2. Surinamers nemen honden omdat ze een waakhond willen, geen gezelschapshond of iets anders. Het is puur ter verdediging van het terrein. Ze willen de honden zo fel mogelijk maken en trachten dit te bereiken door ze van jongs af aan te slaan en te schoppen wanneer ze bijvoorbeeld janken of iets anders doen wat niet mag.

3. Honden in Suriname worden doorgaans niet uitgelaten en wonen in een klein hok waarin ze ook hun behoeftes doen. Dit zorgt ervoor dat ze vaak in hun eigen uitwerpselen rondlopen. De honden hebben te weinig beweging en bij vele puppy’s zie je dan ook al vergroeide achterpoten. De hokken worden in de meeste gevallen niet schoongemaakt, zo nu en dan zullen de uitwerpselen een keer aan de kant geschoven worden, maar meer ook niet. De honden stinken vaak ontzettend.

Dode hond in Suriname4. Ze krijgen weinig eten. Eenmaal per twee of drie dagen. De meeste mensen geven geen brokken, maar de honden krijgen van jongs af aan de overblijfselen van het eigen avondeten. In het begin zorgt dit voor veel braken, ook dit wordt niet meteen opgeruimd waardoor de honden in hun eigen braaksel rondlopen.

5. De honden die geen hondenhok hebben, zitten aan een ketting. Deze ketting is vaak veel te kort, nog geen meter. Wanneer het touw of de ketting steeds strakker om de nek gaat zitten, omdat de hond zich meer wil bewegen, gaat de hond steeds moeilijker blaffen. Hij krijgt snijwonden in de nek, en uiteindelijk komt er geen geluid meer uit.

6. Er zijn ontzettend veel zwerfhonden in Suriname, sommige van deze zwerfhonden zijn wel van mensen, maar zij hebben vaak geen zin om ervoor te zorgen. Zij laten ze dus maar gewoon zoveel mogelijk op straat lopen (ongeveer te vergelijken met de kat in Nederland). Veel zwerfhonden zijn ontzettend dun, en de teefjes hebben tepels tot op de grond omdat ze al zo vaak hebben geworpen. De honden gaan in het afval zoeken naar eten. Vele lopen rond met een vieze luier in hun bek, en gaan deze uitlikken.

7. De zwerfhonden onderling maken ook veel ruzie, ze vechten veel, waardoor er vaak gewonde honden op straat lopen. Maar in Suriname voelt een groot deel van de bevolking niet de behoefte hiernaar om te kijken.

8. Veel honden zitten helemaal onder de schurft. De meeste zijn al niet meer te redden en zouden in principe afgemaakt moeten worden.

9. Vaak zijn er dode honden langs de kant van de weg te vinden. Mensen maken er een sport van deze aan te rijden en te zien hoe ze liggen te creperen. Een hond is hier een speeltje die zo nu en dan een klap moet krijgen en vervolgens trucjes moet doen op zijn achterpoten.

10. Suriname bestaat uit tientallen kilometers wegen waar aan weerszijden niets anders dan bos te vinden is. Hier vind je vaak honden langs de kant van de weg lopen. Hoe ze daar komen? De Surinamers zelf geven aan, dat wanneer mensen genoeg hebben van de hond en ze moeten er vanaf, de hond langs zo’n weg uit de auto wordt gezet. De weg is te lang voor de hond om te lopen waardoor deze vaak sterft aan uitdroging, vermoeidheid of honger.

Zwerver in SurinameEr is wel een Stichting Dierenasiel in Suriname. Het is daar ontzettend netjes. De honden worden prima verzorgd en hebben mooie grote hokken. Deze hokken worden ook schoongehouden. Ze krijgen brokken en ander gezond voedsel.

Wanneer er voldoende geld is, worden de honden gecastreerd of gesteriliseerd zodat ze zich in ieder geval niet meer kunnen voortplanten. Ook zitten hier ontzettend veel puppy’s die bijvoorbeeld op straat zijn gevonden of ergens zijn gedumpt. De honden worden ontwormd en dergelijke.

De stichting wordt gesteund door ‘Dierenvriend’ in Nederland en af en toe een donatie van de lokale bevolking. Eigenlijk is de stichting te klein. Het geeft ongeveer onderdak aan 20 tot 25 honden. En wanneer je ziet wat er allemaal in Surinamer rondloopt, is dit eigenlijk te weinig. Er zitten nu meerdere honden in een hok (maar nog hebben ze meer ruimte dan de gemiddelde hond in Suriname) en niet alle honden kunnen geholpen worden. Zo zitten er honden met schurft, met een tumor, etc.

Ze willen de honden pas weer ergens plaatsen wanneer ze helemaal beter zijn, maar het geld is er niet altijd voor. De beheerder van het asiel zou graag meer hokken willen hebben zodat hij geen honden bij elkaar hoeft te plaatsen. Ook zou hij de honden vaker willen castreren of steriliseren. Er wordt hier echt mooi werk geleverd."

 

 

vriend worden
Het verhaal van Tibbs