Hope (20-4-2008)

Hope1Nu en dan komt er bij de shelter van Maaike in Spanje een hondje dat extra aandacht verdient. Hope is zo'n hondje, na jaren zwerven naar de opvang gebracht. En met een reden..

"Drie weken geleden kwam ik 's ochtends aan bij onze shelter, klaar voor een dag werken tussen de dieren. Toen ik de poort open deed zag ik een nieuw hondje in de quarantaine zitten. Het was lang geleden dat ik zo was geschrokken van de aanblik van een hond.
Haar kop was een grote korst, de ogen zaten dicht en bovendien vol met gele pus, de huid was zo hard en ruw als leer. Ze had geen voortanden meer in haar bek, zowel de boven- als de ondertanden waren bijna tot op de zenuw versleten.  Wat een hoopje ellende.
Ik hoorde van mijn collega dat het kleine teefje de vorige avond was binnen gebracht door een van onze part-time vrijwilligers. Zij had haar gevonden in de buurt van restaurant, waar het hondje rondstruinde op zoek naar eten. De restauranteigenaar wist te vertellen dat het hondje zeker al twee jaar daar op straat
leefde.

hope2De vrijwilligster vond dat dat wel lang genoeg had geduurd en bracht haar naar onze shelter. Dit hondje had dringend hulp nodig.
De eerste naam die we haar gaven was 'Misery', want dat was het woord dat spontaan in je hoofd opkwam als je haar zag. We waren het er echter al snel over eens dat deze naam haar geen eer aandeed. Dus noemden we haar 'Hope'.
We begonnen direct met het schoonmaken van haar ogen, we baadden haar drie achtereenvolgende dagen met een gemeen goedje dat de huidparasiet zou doden en we smeerden haar kop in met vaseline. Al na een weekje begonnen we verschil te zien, zowel uiterlijk als innerlijk.  Aanvankelijk was Hope erg onderdanig en had ze weinig vertrouwen in ons. Inmiddels voelt ze zich lichamelijk al een stukje beter en dat uit zich ook in haar humeur. Hope springt vrolijk rond als we haar begroeten, ze verdedigt haar voer als een ander hondje ervan wil eten en ze laat zich graag aaien.
Er is dus hoop, voor Hope. Maar... de uitslag van de bloedtest was iets minder gunstig. Hope lijdt aan Leishmaniose, een immuunverzwakkende ziekte die wordt verspreid door een bepaalde mug die in dit gebied veel voorkomt. Leihmaniose kan, als een hond niet wordt behandeld, lijden tot heel veel narigheden en uiteindelijk tot de dood.

Er is echter een behandeling die de ziekte goed onder controle kan houden. Deze behandeling is redelijk eenvoudig te geven, hij is alleen niet goedkoop.
Wij hebben besloten Hope tegen de ziekte te behandelen. We geven haar nu reeds immuunversterkende medicijnen en over een week zullen we beginnen met de behandeling. We houden jullie op de hoogte hoe het Hope de komende weken zal vergaan."

Maaike van Poelje

vriend worden
Het verhaal van Tibbs