Update Maaike (15-1-2008)

Maaike is nog steeds hard aan het werk in Spanje om het lot van de honden te verbeteren. Ze stuurt ons een update over hond Vera, de Galgo's en vele pups die binnenkwamen.

De week van de puppies

We hopen dat de eerste week van 2008 geen voorbode was voor de rest van het jaar, want dan mogen we er nog wel een HEEL asiel bij bouwen. Drie januari was het al direct raak.

We kregen een telefoontje van een nabije buurvrouw. Zij had een nest puppies ontdekt in de buurt van haar erf. De pups waren oud genoeg om zelf te eten (ze gaf ze af en toe al wat te eten) maar nog jong genoeg om 'tam' te maken. De moeder hing er ook nog rond, maar was vaak op pad.
Het zou niet lang meer duren voordat deze pups zelf oud genoeg waren hun weg te vinden en net zo schuw zouden zijn als hun moeder. Wilden we dat voorkomen , plus nog zes nieuwe nestjes komende zomer, dan moesten we de pups nu zo snel mogelijk in ons opvangcentrum zien te krijgen. Het liefst natuurlijk samen met de moeder, maar zonder vangkooi (die we helaas nog steeds niet hebben) was die kans erg klein.
Met de hulp van de buurman haalden we diezelfde middag drie pups uit een enorm ondergronds hol in de duinen. We hoorden nog steeds gepiep en gebrom ergens daarbinnen, maar de rest van de pups vertikte het naar buiten te komen. we besloten de drie pups mee te nemen en de andere drie later opnieuw proberen naar buiten te lokken.
Nog geen tien minuten later kwam de trotse tuinman ons de resterende drie pups brengen. Hij had het hol nauwlettend in de gaten gehouden toen we waren vertrokken, omdat hij vermoedde dat de moederhond haar kroost direct van plek zou veranderen. Hij had goed gegokt. Ze was heel snel opgedoken en had de pups uit het hol gehaald en was op weg gegaan naar een veiliger plek. Helaas voor haar had de tuinman hen onderschept en de drie pups kunnen pakken.
Even treurig voor de moederhond, dat wel. Maar zes monden voeden is veel. En dat had ze ook niet heel veel langer meer kunnen volhouden, de pups waren ongeveer 6 weken oud.
Het belangrijkste is dat deze puppies nu snel gesocialiseerd kunnen worden, de juiste vaccinaties kunnen krijgen, zodat ze spoedig klaar zijn voor adoptie. Zo staat hen iets anders te wachten dan een angstig en hongerig leven op straat met veel puppies die net zo opgroeien als hun ouders.

Op dezelfde dag werden er twee puppies van nog geen maand oud binnen gebracht door de politie. Ze waren gebeld door mensen die deze twee donzen kussentjes diezelfde ochtend op hun stoep hadden gevonden...
Het blijft altijd maar weer een raadsel hoe iemand zulke warme en afhankelijke schepseltjes zo maar ergens kan 'dumpen'...
Alsof dat nog niet genoeg was, ja hoor, werd er nog een pupje binnen gebracht, gevonden door iemand op straat. Gelukkig was ze van dezelfde leeftijd als onze zes 'duintjes' dus zij kon direct vriendjes maken. Als slagroom op de taart kwam een gezin hun pup van twee maanden bij ons brengen. Een wolk van een mastin, we stonden werkelijk perplex dat mensen zo'n mooie en grappige pup in een asiel wilden achterlaten. 'Hij werd te groot', dat was het argument. 'Dat had je wel eerder kunnen bedenken!" was onze reactie, maar sommige mensen horen alleen wat ze willen horen.

Drie januari 2008 was dus de dag dat er TIEN puppies werden binnen gebracht. Op vijf januari nog een, en op zeven januari nog een.
Nu maar hopen dat het vochtige weer geen ziektekiemen met zich mee brengt en dat de pups allemaal gezond blijven. Helaas zijn onze ervaringen hiermee niet altijd even goed. Wij zullen er in ieder geval alles aan doen om deze onschuldige diertjes een gezonde start te geven.



UPDATE GALGOS
Tenslotte nog de beloofde update over de zwaar getraumatiseerde galgo's die we maanden geleden uit een dodingsstation hebben opgenomen. Ze zijn nog steeds alle vijf bij ons in het opvangcentrum. Ze zitten samen in een ruim hok, maar de deur blijft altijd open. We hebben ervoor gekozen hen niet op te sluiten om hun angst voor mensen en het leven op zich sneller af te doen nemen. Een van hen, Salma, is reeds helemaal ontdooid. Zij zoekt constant contact met mensen en gedraagt zich als een normale hond, je kunt haar aaien en met haar wandelen, ze loopt zelfs perfect mee zonder aangelijnd te zijn!
Salma is ook gesteriliseerd en gevaccineerd. Haar vier zusjes zijn een stuk zelfverzekerder geworden en ook heel nieuwsgierig en speels. Zodra je hen echter wilt aanraken , schrikken ze nog steeds heel erg en trekken ze zich angstig terug. We zien bij enkele wel heel langzaam verbetering, maar het duurt wel ontzettend lang.
Gelukkig hebben we , mede dankzij de nieuwe hokken die we hebben kunnen bouwen door steun van Dutchypuppy, voldoende ruimte en kunnen ze voorlopig bij ons blijven om zich verder te ontwikkelen.


UPDATE VERA
En dan de afloop van het verhaal van Vera, de zwaar getraumatiseerde Sint Bernard teef.
Vera was een week lang bij ons en in die week hadden wij ons allemaal haar lot zeer aangetrokken. We hadden allerlei plannen om haar zo snel mogelijk 'beter' te maken, diverse vrijwilligers hadden zich opgeworpen om haar in huis te nemen en te verzorgen. Een week na haar komst kwam de dierenarts voor de tweede keer om haar opnieuw grondig te onderzoeken, alvorens haar te steriliseren. Vera's maag was namelijk erg opgezet, en we hadden zelfs twijfels of ze misschien zwanger zou zijn.

Na het onderzoek en een behandeling van haar ontstoken oog, hebben we haar terug gedragen naar haar hok. Vera zat in het quarantaine hok, waardoor ze niet in direct contact kwam met de andere honden en dus meer ruimte en rust had. Net als bij de galgo's, lieten we van haar hok ook de deur open, zodat ze wat meer bewegingsvrijheid had.

De volgende ochtend was Vera weg.
De deur van haar hok was dicht, maar in plaats van Vera zat er een kat in haar hok. Er was geen spoor van Vera, maar ook geen sporen van inbraak of iets in die trant. Onze twee hekken zaten dicht en de sloten waren intact. Het is onmogelijk voor een hond als Vera om uit deze ruimte te ontsnappen, de hekken die eromheen staan zijn twee meter hoog en Vera weegt zeker 35 kilo.

Wij staan tot op de dag van vandaag voor een groot raadsel en hebben geen idee wat er met haar is gebeurd. Ons vermoeden is dat iemand haar heeft 'gestolen', hoogst waarschijnlijk de oude eigenaar. Vera is net zo geheimzinnig verdwenen als dat ze was gekomen.
We kunnen alleen maar hopen dat ze niet lijdt of heeft geleden...
vriend worden
Het verhaal van Tibbs